یکی پرسید از عالمی که اگر در نماز کسی بگرید و آه کند نمازش باطل شود؟ جواب گفت: که نام او آب دیده است تا آن گوینده چه دیده. اگر شوق خدا و پشیمانی گناهی به گریه اش انداخته نمازش کمال می یابد. اگر رنجوری تن و فراق فرزند دیده، نمازش تباه شود که اصل نماز ترک تن و فرزند است.
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم خرداد 1385ساعت 13:56 توسط رهرو مجتمع 42
|
