علامه - مولانا - حافظ

بایزید چون به حج رفتی به مولع به تنها رفتن بود. روزی در بیابان کسی را دید که در سبک رفتن ذوقی درو میآمد که با او همراه شود. مردد بود که همراهی او اختیار کند یا تنهایی. که آن شخص رو واپس کرد و گفت: سخت تحقیق کن که منت قبول می کنم به همراهی و گام تیز کرد و برفت.