عنکبوت بی قرار را دیده ای که مدام روزگار را به این خیال می گذراند که دور اندیشی کند برای روزیکه نیامده و خانه خویش را در کنجی می سازد و دامی از هوس به آن بهر شکار پشه ای یا مگسی و چون در دامش آید خونش را بمکد و بعد از آن در جایگاهی خشکش کند تا قوت آینده اش سازد. غافل از آنکه ناگاه صاحبخانه چوبی در دست در یک نفس خانه آن عنکبوت و آن مگس را جمله ناپیدا کند.
|
هست دنیا آنکه در وی ساخت قوت |
چون مگس در خانه آن عنکبوت |
|
گر همه دنیا مسلم آیدت |
گم شود تا چشم بر هم آیدت |
+ نوشته شده در جمعه نهم تیر 1385ساعت 10:17 توسط رهرو مجتمع 42
|
